Phytochemical diversity on essential oils from Myrtus communis leaves of different populations collected from Fars and Kohkeloyeh va Boyerahmad provinces

Document Type: Original article

Authors

1 1Fars Science and Research Branch, Islamic Azad University, Department of Plant Science, Shiraz, Iran

2 Fars Science and Research Branch, Islamic Azad University, Department of Plant Science, Shiraz, Iran;

3 Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Department of Medicinal Plants, PO. Box: 166 , Shahrekord, Iran; Medicinal Plants Program, Stockbridge School of Agriculture, College of Natural Sciences, University of Massachusetts, Amherst, MA, 01003, USA;

Abstract

Background & Aim: Myrtle (Myrtus communis L.), is an important medicinal plant that is used for pharmacological uses and conservation of environments (for example preventing the soil erosion) regards to its specific condition habitat. Experimental: In this research, phytochemical variations of the essential oils from different populations of myrtle collected from Fars (Saydan, Cheshme-Ali, and Simakan), and Kohkeloyeh va Boyerahmad (Dehdasht and Gachsaran) provinces using GC-MS were analyzed. Results & Discussion: Results of GC/MS analysis indicated that α–pinene, 1,8–cineole, linalool, linalyl acetate, α–terpineol, and linalool oxide were the main components in the essential oils from all populations. The essential oils from the leaves of myrtle were characterized by high levels of oxygenated monoterpenes, hydrocarbon monoterpenes, phenylpropanoids and sesquiterpenes. Monoterpenes were the main constituents of the essential oil of the leaves of the collected plants. Cluster analysis based on Euclidean distance square by UPGMA method classified the samples into three groups. In this classification, samples referred to the Gachsaran and Dehdasht populations (Kohkeloyeh va Boyerahmad province), and the Saydan population (Fars province) were at the same group. Recommended applications/industries: Results indicated the main source of variability in chemical composition and oil yield of the studied populations seemed to be due to differences in environmental conditions and chemotypes.

Keywords


Article Title [Persian]

تنوع فیتوشیمیایی اسانس برگ جمعیت های مختلف مورد (Myrtus communis L) جمع آوری شده از رویشگاه های طبیعی استان های فارس و کهکیلویه و بویراحمد

Authors [Persian]

  • لیلا مهرآور 1
  • غلامرضا باژیان 2
  • عبدالله قاسمی پیربلوطی 3
  • مجتبی جعفرنیا 2
1 گروه زیست گیاهی، دانشگاه آزاد اسلامی، علوم و تحقیقات فارس، شیراز، ایران
2 گروه زیست گیاهی، دانشگاه آزاد اسلامی، علوم و تحقیقات فارس، شیراز، ایران
3 گروه گیاهان دارویی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران؛ بخش تحقیقات گیاهان دارویی، کالج علوم طبیعی، دانشگاه ماساچوست، آمهرست، ماساچوست، 01003، آمریکا؛
Abstract [Persian]

مقدمه و هدف: بشر از دیرباز گیاهان دارویی را به عنوان موهبت­های طبیعی دانسته و به عنوان ابزاری موثر در التیام دردهایش استفاده کرده است. گیاه دارویی مورد (مورت) (Myrtus communis L.) از جمله گیاهانی است که به ‌واسطه شرایط خاص رویشگاهی و رشد و توسعه در مناطق گرم و نامساعد در حفظ و نگهداری ارکان محیط زیست در این مناطق نقش به سزایی دارد. در این تحقیق تنوع فیتوشیمی اسانس جمعیت­های مختلف مورد در استان های فارس و کهگیلویه و بویراحمد مورد­ بررسی قرار­گرفت. روش تحقیق: نمونه­های برگ جمعیت­های مختلف مورد از استان­های فارس (سیدان، چشمه علی و سیمکان) و کهگیلویه و بویراحمد (ده­دشت و گچساران) در مرحله گلدهی در سال 1391 جمع­آوری شدند. اسانس حاصل از روش تقطیر با آب با استفاده از   GC-MS مورد­ تجزیه فیتوشیمیایی قرار گرفت. نتایج و بحث: نتایج فیتوشیمیایی تحقیق حاضر نشان داد که برای نمونه‌های جمع­آوری شده از مناطق گچساران، ده­دشت، سیمکان، چشمه علی و سیدان به ترتیب 33، 11، 41، 11 و 35 ترکیب  شناسایی شد. مهمترین ترکیبات شناسایی شده در اسانس جمعیت­های مختلف عبارت از لینالول، آلفاپینن، لیمونن و 1.8-سینئول مهمترین ترکیبات با بیشترین مقدار در هر دو استان فارس و کهگیلویه و بویراحمد بودند. تجزیه خوشه­ای با استفاده از روش UPGMA و بر اساس فاصله مربع اقلیدسی، نمونه‌ها بر اساس صفات مورد بررسی (درصد ترکیبات) به سه گروه مجزا تقسیم شدند. بر اساس این گروه‌بندی نمونه‌های استان کهگیلویه و بویراحمد (گچساران و ده­دشت) به علاوه نمونه سیدان در استان فارس که از لحاظ جغرافیایی نسبت به نمونه های دیگر این استان به مرز کهگیلویه و بویراحمد نزدیک­تر است در یک گروه قرار گرفتند که خود نشان‌دهنده تطابق تنوع شیمیوتایپی با محل جمع‌آوری نمونه‌ها است. اثر اغلب فاکتورهای محیطی به جز مقدار بارندگی بر میزان ترکیبات اسانس مورد در این آزمایش معنی دار نبود. توصیه کاربردی/ صنعتی: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که بین جمعیت های مختلف از نظر عملکرد اسانس و ترکیبات مهم ثانویه موجود در اسانس برگ مورد تنوع معنی داری حاصل شد.

Keywords [Persian]

  • اسانس فیتوشیمی مورد Myrtus communis .L

قاسمی پیربلوطی، ع . 1389. گیاهان دارویی و معطر (شناخت و اثرات آن­ها). انتشارات دانشگاه آزاد اسلامی. 550 صفحه.

Adams, R.P. 2007. Identification of essential oil components by gas chromatography / mass spectrometry (Ed. 4). Allured Publishing Corporation.

Azadbakht, M., Ziaiye, H., Abdollahi, F. and Shabankhani, B. 2004. Effect of methanolic essence and extract of Myrtus communis on Trichomonas vaginalis. Journal of Medical Faculty Guilan University of Medical Sci., 48 (12): 8 - 13.

Bonjar, G.H.S., Nik, A.K. and Aghighi, S. 2004. Antibacterial and antifungal survey in plants used in indigenous herbal-medicine of south east regions of Iran. J. Biol. Sci., 4: 405-412.

Council of Europe. 1997. European Pharmacopoeia, 3th ed. Council of Europe, Strasbourg, pp. 121122.

 Flamini, G., Cioni, P.L., Morelli, I., Maccioni, S. and Baldini, R. 2004. Phytochemical typologies in some populations of Myrtus communis L. on Caprione Promontory (East Liguria, Italy). Food Chem. 85, 599–604.

Gardeli, C., Vassiliki, P., Athanasios, M., Kibouris, T., Komaitis, M. 2008. Essential oil composition of Pistacia lentiscus L. and Myrtus communis L.: Evaluation of antioxidant capacity of methanolic extracts. Food Chem. 107: 1120–1130.

Ghasemi Pirbalouti, A., Jahanbazi, P., Enteshari, S., Malekpoor, F. and Hamedi, H., 2010. Antimicrobial activity of some of the Iranian medicinal plants. Arch Biol Sci., 62: 633–642.

Ghassemi-Dehkordi, N. 2002. Iranian herbal pharmacopoeia. Ministry of Health and Medical Education, Tehran, Iran, pp: 468-469.

Jerkovic, I., Radonic, A. and Borcic, I. 2002. Comparative study of leaf, fruit and flower essential oils from Croatian Myrtus communis L. during a one – year vegetative cycle. J Essent Oil Res., 14: 266–270.

Khalighi-Sigaroodi, F., Jarvandi, S. and Taghizadeh, M. 2010. Therapeutic indications of medicinal plants. Arjmand Pub. Tehran, Iran. pp: 181-4.

Messaoud, C., Laabidi, A. and Boussaid, M. 2012. Myrtus communis L. infusions: the effect of infusion time on phytochemical composition, antioxidant, and antimicrobial activities. J Food Sci., 77: C941-C947.

Messaoud, C., Zaouali, Y., Salah, A.B., Khoudja, M.L., Boussaid, M., 2005. Myrtus communis in Tunisia: variability of the essential oil composition in natural populations. Flavour Fragr J., 20: 577–582.

Mulas, M. and Melis, R.A.M. 2011. Essential oil composition of myrtle (Myrtus communis) leaves. J Herbs Spices Med Plants. 17, 2134.

Rahimmalek, M., Mirzakhani, M. and Ghasemi Pirbalouti, A. 2013. Essential oil variation among 21 wild myrtle (Myrtus communis L.) populations collected from different geographical regions in Iran. Ind Crops  Prod., 51: in press.

Romani, A., Coinu, R., Carta, S., Pinelli, P., Galardi, C., Vincieri, F.F. and Franconi, F. 2004. Evaluation of antioxidant effect of different extracts of Myrtus communis L. Free Radic. Res., 38 (1): 97 -103.

Rossi, A., Paola, R.D., Mazzon, E., Genovese, T., Caminiti, R., Bramanti, P., Pergola, C., Koeberle, A., Werz, O., Sautebin, L. and Cuzzocrea, S. 2009. Myrtucommulone from Myrtus communis exhibits potent anti–inflammatory effectiveness in vivo. J. Pharmacol Exp Ther., 329: 76–86.