Effect of the extract of Hypericum perforatum on digestive organs morphometry in Wistar rats

Document Type: Short communication

Authors

1 Department of Animal Sciences, Ramin Agriculture and Natural Resources University, Khuzestan, Iran

2 Department of Animal Sciences, Ramin Agriculture and Natural Resources University, Khuzestan, Iran;

3 Department of Faculty of medicine, Medical Sciences- Ahwaz Jondishapur University, Khuzestan, Iran;

Abstract

Background & Aim: St John's wort (Hypericum perforatum L.) contains hypericin and hyperforin as the main components of the extract that binds with GABA and sigma opioid receptors. This herb has many pharmacological effects, including analgesic, sedative, soothing, antispasmodic, anticonvulsant, anti-depressant, and anti-bacteria. In this study examined the effect of two concentrations of Hypericum perforatum extract on digestive organs morphometric in male Wistar rats. Experimental: Among the 54 rats tested with six repetitions, effect of Hypericum perforatum extract was assessed in three groups. Experimental treatments were control (receiving water), groups two and three that received Hypericum perforatum extract (250 and 500 mg /kg.bw) respectively. Rats were treated with Hypericum perforatum for 03days, through the Gavage method Results & Discussion: Results indicated that big intestine weight in the 250 mg/kg.bw Hypericum perforatum treatment significantly was more than the control group (p ≤ 0.05), and also the length of big intestine was taller in 250 and 500 mg/kg.bw treatments than control group (p ≤ 0.05). Recommended application: According to results, the extract of Hypericum perforatum can use for weight increasing.

Keywords


Article Title [Persian]

اثر عصاره ی گل راعی (Hypericum perforatum L.) بر مورفومتری اندام های گوارشی در موش های صحرایی نژاد ویستار

Authors [Persian]

  • مریم مدحج 1
  • صالح طباطبایی وکیلی 2
  • محسن ساری 2
  • محسن ساری 2
  • اسرافیل منصوری 3
1 گروه فیزیولوژی دام دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، خوزستان، ایران
2 گروه فیزیولوژی دام دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، خوزستان، ایران
3 بخش علوم تشریح دانشگاه علوم پزشکی اهواز، اهواز، ایران
Abstract [Persian]

مقدمه و هدف: گل راعی یا هوفاریقون (Hypericum perferatum L.) حاوی هایپرسین و هایپرفورین می باشد که با رسپتورهای اوپیوئیدی و گابا باند می شوند. اثرات فارماکولوژیک متعددی مانند ضددردی، آرام بخشی، تسکین دهنده، ضد اسپاسم، ضد تشنج، ضد افسردگی و ضدباکتریایی آن به اثبات رسیده است. در این پژوهش دو سطح چای کوهی  mg/kg.bw)250 و 500) بر مورفومتری اندام­های گوارشی رت­های ویستار بررسی شد. روش تحقیق: از میان 54 سر موش آزمایش با 6 تکرار، اثر عصاره هوفاریقون در سه تیمار ارزیابی شد. 3 سر موش از هر تیمار جهت مورفومتری معده، روده کوچک و بزرگ و نیز طحال به طور تصادفی انتخاب شدند. تیمارها عبارت از گروه کنترل (دریافت کننده آب مقطر)، گروه دو و سه به ترتیب دریافت کننده عصاره­ی هوفاریقون سطح mg/kg.bw)250 و 500) بودند. موش­ها به مدت30 روز و به صورت یک روز در میان، عصاره هوفاریقون را از طریق گاواژ دریافت کردند. در انتهای آزمایش پس از بی هوشی، اندام­های مورد نظر ارزیابی شدند. نتایج و بحث: یافته­ها حاکی از آن بود که سطحmg/kg.bw  250 عصاره در مقایسه با گروه کنترل، باعث افزایش معنی دار وزن روده بزرگ شده است (p < 0.05). هم­چنین طول روده بزرگ در سطحmg/kg.bw  250 و 500 در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی دار داشته است ( p ≤ 0.05).  توصیه کاربردی/ صنعتی:  با توجه به نتایج حاصل از تحقیق حاضر می توان از این گیاه در افزایش وزن استفاده کرد.

Keywords [Persian]

  • گل راعی یا هوفاریقون مورفومتری سیستم گوارشی

اکبری، م.، کرمانشاهی، ح و کلیدری، غ. 1383. بررسی اثر افزودن اسید استیک در آب آشامیدنی بر عملکرد، شاخص های رشد و جمعیت میکروبی ایلئوم جوجه های گوشتی. علوم و فنون کشاورزی و منابع طبیعی. 8(3).

رحمانی، ح.، قیصری، ع.، طاهری، ر.، خدامی، ع و طغیانی، م. 1386. اثر استفاده از برگ چای سبز چای و ویتامین E در جیره غذایی بر عملکرد و مدت زمان نگه داری بر پایداری اکسیداتیو گوشت جوجه های گوشتی. مجله علوم و فنون کشاورزی و منابع طبیعی. 12(43).

رضایی، ع.، درستکار، ک.، پاشازاده، م.، احمدی زاده، چ و جعفری، ب. 1389. مقایسه اثرات تسکینی و ضد اضطرابی عصاره "علف چای" با دیازپام در موش صحرایی. مجله تحقیقات علوم پزشکی زاهدان. 138-11: (8) .

رضایی، م.، کریمی ترشیزی، م و   روزبهان، ی. 1390. تعیین اثر  فیبر خوراکی بر عملکرد و مروفولوژی روده باریک جوجه های گوشتی. نشریه علوم دامی. 90. 60-52.

شعاع حسنی، ع.، حمدی، ک.، اردوزاده، ن.، قائمی، ا و محمدی، ع. 1388. اثر مهار کنندگی عصاره های اتیل استاتی چای سبز و سیاه بر هلیکوباکترپیلوری عامل زخم های معده. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. 13(4).

عرفانی، ن.، حجازی، ش.، ضیغمی محمدی، ش و صالحی سورمقی، م. 1391. اثر هایپریکوم پرفوراتوم بر اضطراب. فصل­نامه علمی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند. .185 -179: (4) 8

کیان بخت، س. 1389. مروری بر گیاهان دارویی مورد استفاده در درمان چاقی و اضافه وزن. فصل­نامه گیاهان دارویی. 9(4).

Denli, M., Okan, F. and Uluocak, A. M. 2004. Effect of dietary supplementation of herb essential oils on the growth performance carcass and intestinal characteristics of quail (Coturnix coturnix japonica). South Afrrican Journal of Animal Science., 34: 174-179.

Hernandez, F., Madrir, J. and Garcia, V. 2004. Influence of two plant extracts on broiler performance, digestibility and digestive organ size. Journal of Poultry Science., 83: 169-174.

Ghasemi Pirbalouti, A., Fatahi, M., Craker, L., Shirmardi, H. 2013. Chemical composition and bioactivity of essential oils of Hypericum helianthemoides, Hypericum perforatum and Hypericum scabrum. Pharmaceutical Biology., DOI:10.3109/13880209.2013. 821663.

Jakob, S., Mosethin, R., Zabielski, R. and Pierzynowski, S. G. 2000. The influence of different vegetable oils on the exocrine pancreatic secretion in piglets. Tagung Schweine-und Geflűgelernährung, Lutherstadt pp, 158-160.

Lovkova, M. Y., Buzuk, G. N., Sokolova, S. M. and Kliment’eva, N. I. 2001. Chemical features of medicinal plants (a review). Applied Biochemical and Microbiology., 37: 229-237.

Tedesco, D. 2001. The potentiality of herbs and plants extracts as feed additives in livestock production. Zootecnica e Nutrizione Animal., 27: 111–133.

Williams, P. and Losa, R. 2001. The use of essential oils and their compounds in poultry nutrition. World  Poultry Science Journal. 17: 14 - 5.